X
تبلیغات
ابی
  
 سلطان صدا ابی
 
آرشیو
موضوع بندی
 
شنبه 31 شهریور‌ماه سال 1386
همسفر

تو از کدوم قصه ای
که خواستنت عادته ؟
نبودنت فاجعه
بودنت امنیته
تو از کدوم سرزمین
تو از کدوم هوایی
که از قبیله ی من 
یه آسمون جدایی ؟
اهل هرجا که باشی
قاصد شکفتنی
توی بهت و دغدغه
ناجی قلب منی
پاکی آبی یا ابر ؟
نه خدایا شبنمی
قد آغوش منی
نه زیادی نه کمی
منو با خودت ببر
من حریص رفتنم
عاشق فتح افق
دشمن برگشتنم
منو با خودت ببر
ای بوی تو گرفته
تنپوش کهنه ی من
چه خوبه با تو رفتن
رفتن همیشه رفتن
چه خوبه مثل سایه
همسفر تو بودن
همقدم جاده ها
تن به سفر سپردن
چی می شد شعر سفر
بیت آخرین نداشت
عمر کوچ من و تو
دم واپسین نداشت
منو با خودت ببر
آخر شعر سفر 
آخر عمر منه
لحظه ی مردن من 
لحظه ی رسیدنه
منو با خودت ببر !


 
شنبه 31 شهریور‌ماه سال 1386
باور کن
باور کن
صدامو باور کن
صدایی که تلخ و خسته س
باور کن ، قلبمو باور کن
قلبی که کوهه اما شکسته س
باور کن ، دستامو باور کن
که ساقه ی نوازشه
باور کن ، چشم منو باور کن
که یک قصیده خواهشه .
وسوه ی عاشق شدن
التهاب لحظه هامه
حسرت فریاد کردن اسم کسی با صدامه
اسم تو ، هر اسمی که هست
مثل غزل چه عاشقانه ست
پر وسوسه ، مثل سفر
مثل غربت صادقانه ست
باور کن ، اسممو باور کن
من فصل بارون برگم
مطرود باغ و گل و شبنم
درختم ، درخت خشکی تو دست تگرگم
باور کن ، همیشه باور کن
که من به عشق صادقم
باور کن ، حرف منو باور کن
که من همیشه عاشقم

 
شنبه 31 شهریور‌ماه سال 1386
وقتشه ، وقتشه رفتن

وقتشه ،
وقتشه رفتن ، وقتشه
وقتشه ،
از تو گذشتن وقتشه
مهلت تولد دوباره نیست
مردن دوباره ی من وقتشه
دیگه دیره واسه گفتن ،
این کلام آخرینه
فرصت ضجه نمونده ،
لحظه های واپسینه
دیگه با عاطفه دشمن ،
واسه دلتنگی رفیقم
توی شط رخ نفرت
بی صداترین غریقم
من عروسک کدوم بازی وحشت
من صدای قحطی کدوم تبارم
که مثل تولد فاجعه سردم
که مثل حادثه ، آرامش ندارم
سرد و ساده و شکسته
آینه ی قϦ#1610;می ام من
با چراغ و گل غریبه
با غبار صمیمی ام من
می مونم زیر هجوم سنگی آوار کینه
واسه بازیچه نبودن
آخرین باز همینه !


<<    1       2       3       4    >>
برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 19699


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها